Laat mij je de zoektocht besparen die ik zelf deed.
Nadat ik doorhad dat mijn plastic bakjes het probleem waren, wilde ik overstappen op glas. Makkelijk, dacht ik. Tot ik online ging zoeken: Tupperware, IKEA, Mepal, Pyrex. Allemaal "veilig", allemaal "kwaliteit". Dus heb ik ze gewoon allemaal besteld en maandenlang geprobeerd, in mijn eigen keuken.
Vier deden niet wat ik hoopte. Maar er was een duidelijke winnaar. Dit is wat ik per merk ontdekte.
"Koop dan gewoon écht goede plastic bakjes," zei iedereen. Dus dat deed ik. Duurder, steviger, van het bekendste merk dat er is.
En eerlijk: de eerste maanden was het verschil merkbaar. Maar het bleef plastic. Na een half jaar: dezelfde oranje gloed van tomatensaus, dezelfde geur die na het afwassen terugkwam. Duurder plastic is gewoon plastic met een langere aanloop.
Mijn eerste "overstap naar glas". De bak zelf? Prima. Glas doet wat glas doet: geen geur, geen vlekken, zo schoon uit de vaatwasser.
Maar toen kwam het deksel. Plastic, met kliksluitingen. En precies daar begon alles opnieuw: het deksel verkleurde, ging ruiken, en de sluitingen braken af. Ik had glas gekocht en zat alsnog met een plastic probleem. Het was alleen verhuisd van de bak naar het deksel.
Nederlands design, zit in de helft van alle keukens, en ziet er in de kast prachtig uit. Dat is allemaal waar.
Maar Mepal is plastic. Mooi vormgegeven plastic, maar plastic. Zelfde spons, ander jasje: na een paar maanden dagelijks gebruik kwamen bij mij de bekende verschijnselen. En voor opwarmen geldt gewoon het verhaal dat je in mijn vorige stuk las: slijtend plastic plus hitte is geen goede combinatie voor je eten.
De klassieker. Het glas is legendarisch en terecht: mijn moeder gebruikt haar schalen al twintig jaar.
Maar kijk eens naar háár deksels. Precies. Die zijn al drie keer vervangen, want de plastic deksels scheuren, vervormen en sluiten na een tijdje niet meer. Het glas gaat een leven lang mee, de deksels niet eens twee jaar.
Toen was er de set die niemand had aangeraden. Geen bekende naam, geen schap in de bouwmarkt. Een lezer noemde hem in een reactie, en ik bestelde hem er eerlijk gezegd als bijzaak bij: Safecourt.
Het eerste wat me opviel toen ik het deksel oppakte: zwaar. Want glas. Geen plastic petje, maar een glazen deksel met een voedselveilige siliconen rand, en een ventieltje dat je opent voor het opwarmen. Voor het eerst in deze hele test hield ik een bakje vast waar geen slijtend plastic aan zat.
Na maanden dagelijks gebruik, tomatensaus en al: geen gloed, geen geur, geen slijtage. Ook niet op het deksel. Want er ís geen plastic dat kan verslijten. Van vriezer naar oven naar magnetron, en alles mag de vaatwasser in. Inclusief dat deksel.
Zelfde keuken, zelfde maaltijden, zelfde vaatwasser. Dit is waar elk merk eindigde:
| De rest | Safecourt | |
|---|---|---|
| Materiaal bak | Plastic of glas | Borosilicaatglas |
| Materiaal deksel | Plastic | Glas + siliconen ring |
| Verkleurt of ruikt | Bak en/of deksel | Nee |
| Vaatwasser incl. deksel | Vaak niet | Ja, zonder slijtage |
| Vriezer → oven → magnetron | Beperkt | Volledig |
Op basis van eigen gebruik en openbare productinformatie, juli 2026.
Dan nog de twee vragen die mijn lezers het vaakst stellen.
"Is glas niet onhandig: zwaar, breekbaar, gedoe?" Dat dacht ik ook. Maar dit is borosilicaatglas, extra sterk en gemaakt voor dagelijks intensief gebruik: in al die maanden testen is er bij mij niks gesneuveld. Het deksel sluit luchtdicht en lekvrij af, dus soep of salade gaat gewoon mee in je tas zonder ongelukken. En alles mag de vaatwasser in, ook het deksel; de siliconen rand kun je zelfs losnemen om extra grondig schoon te maken. Mocht er toch ooit iets zijn: 2 jaar garantie en 30 dagen retour.
"Is het niet duur?" Een set kost meer dan plastic, eenmalig. Maar tel even mee: twee plastic sets per jaar van €40 tot €50, jaar na jaar. Glas koop je één keer. Dit zijn de laatste bakjes die je koopt.
Voor mijn lezers heb ik een eigen code geregeld. Vul SANNE5 in bij de checkout voor 5% extra korting op de volledig glazen sets.