In mijn vorige stuk vertelde ik waarom je bakjes stinken, verkleuren en nooit echt schoon voelen: plastic is een spons. Dit is het vervolg, en het gaat over de vraag die iedereen me daarna stelde: waar blijven al die deeltjes dan?
Het korte antwoord ken je al. Het lange antwoord veranderde hoe ik naar mijn lunch kijk.
Onderzoekers van de University of Nebraska verhitten plastic bakjes in de magnetron en telden wat er loskwam: tot 2 miljard nanoplastics en 4 miljoen microplastics per vierkante centimeter. Uit één bakje. In één opwarmbeurt.
Vet en zuur eten (tomatensaus, kaas, curry) wordt plaatselijk heter dan het smeltpunt van je bakje. Ken je die witte, ruwe plekken? Dat is geen kalk. Dat is gesmolten plastic. En wat er smelt, verdwijnt niet. Het zat in je eten.
Dat golfjes-logo op de onderkant betekent één ding: het bakje smelt niet zichtbaar en vervormt niet. Het zegt niets over wat er onzichtbaar in je eten belandt.
Sterker nog: in het Nebraska-onderzoek kwamen die miljarden deeltjes juist uit bakjes mét dat label. Het label beschermt het product. Niet de persoon die eruit eet.
Staat op bijna elke set. Klinkt als een keurmerk. Maar BPA is één stof, en fabrikanten vervingen hem vaak door chemische neefjes (BPS en BPF) die hetzelfde hormoonverstorende gedrag vertonen. 92% van de volwassenen in Europa heeft deze stoffen al in het lichaam.
Vergelijk het met een sigaret die adverteert met "loodvrij". Technisch waar. Maar je rookt nog steeds.
Dit is het deel dat mij over de streep trok. Onderzoekers vinden microplastics inmiddels niet alleen óm ons heen, maar ín ons:
Bronnen: University of Nebraska-Lincoln, Time, CNN/University of New Mexico. Links onderaan.
Onderzoekers troffen het ook aan in de placenta en in moedermelk. Wat het precies met ons doet, wordt nog volop onderzocht, dus ik ga je niet vertellen dat je moet panikeren. Wel dit: je lunch elke dag verhitten in plastic is een van de grootste dagelijkse bronnen. En toevallig ook de makkelijkste om te dichten.
Je hoeft niet je hele leven om te gooien. Glas is niet-poreus, smelt niet in de magnetron en slijt niet. Er is simpelweg niks dat in je eten terecht kan komen. Zelfde lunch, zelfde magnetron, nul deeltjes.
Check je eigen bakjes in 60 seconden:
Dat bleek nog een zoektocht: de meeste sets die "glas" heten, zijn glas met een plastic petje. Ik heb de populaire sets naast elkaar gelegd op materiaal, deksel en magnetron-gedrag. Gewoon wat ik zelf had willen weten voordat ik ging vergelijken.
Klik op de knop hieronder voor mijn vergelijking: Bekijk de vergelijking → Sla over · bekijk direct de volledig glazen sets →